vmbo 22 okt 2019

Scholieren herdenken Joodse oorlogslachtoffers

Vorige week zijn er aan de Thorbeckekade vier Stolpersteinen (koppelstenen) geplaatst, ter nagedachtenis aan de vier gezinsleden van familie Zwart Cortissos. Tien leerlingen van het Da Vinci, Jan van Egmond, WJ. Bladergroen en Clusius College hebben een actieve bijdrage geleverd aan deze monumentplaatsing voor de slachtoffers van de Jodenvervolging die woonden in Purmerend.

Familie Zwart Cortissos

Op de koppelstenen of struikelstenen staan de namen van Jacob Zwart, zijn vrouw Jeanette Engelsman, hun zoon Juda en de broer van Jacob’s eerste vrouw, Abraham Cortissos. Het gezin moest in 1942 Purmerend verlaten voor het getto in Amsterdam. Vanuit daar werd het gezin al snel gedeporteerd naar Auschwitz (Jacob, Jeanette en Juda) en Sobibor (Abraham), waar ze uiteindelijk zijn gestorven.

Verhalen en ervaringen delen

Voordat de koppelstenen zijn geplaatst, hebben de leerlingen in kleine groepjes betrokkenen geïnterviewd. Zo kwamen zij meer te weten over het getroffen gezin en over het monument zelf. Twee andere leerlingen deelden hun ervaring van een indrukwekkende studiereis met school naar Auschwitz Birkenau met de overige leerlingen. In een leerlingbijeenkomst leerden de leerlingen elkaar kennen en gingen zij in gesprek over het thema herdenken. Ze leerden meer over de vier gezinsleden waarvoor de Stolpersteinen geplaatst zijn.

Kunstproject

Kunstenaar Gunter Demnig heeft inmiddels al duizenden stenen in heel Europa geplaatst als monument. Tijdens de plaatsing in Purmerend vervulden de leerlingen hun eigen rol. Na het maken van duidelijke afspraken en een goede voorbereiding door de leerlingen, legden zij bloemen en hielden een toespraak. Met de plaatsing van deze stenen telt Purmerend in totaal vijf Stolpersteinen. De vijfde is geplaatst bij de ingang van de Rusthoeve voor voormalig bewoonster Jeannette Heigmans.

Geschiedenisles

Door bezig te zijn met het verhaal van de familie Zwart Cortissos leren jongeren over de lokale geschiedenis van hun eigen woonplaats. Ook is het een mooie ingang om in gesprek te gaan met leerlingen over de functie en manier van herdenken. Zeker nu steeds minder mensen uit eigen ervaring hun verhaal kunnen delen over de periode van de Tweede Wereldoorlog.